Historia Mistrzostw Europy - informacje i szczegóły

Historia ME

Mistrzostwa Europy w piłce nożnej są jedną z najstarszych i przede wszystkim jedną z najbardziej prestiżowych, oficjalnych imprez sportowych na całym świecie. ME organizowane są przez UEFA (Unię Europejskich Związków Piłkarskich), co cztery lata, a udział w nich mogą wziąć wszystkie reprezentacje narodowe krajów położonych w Europie. Według oficjalnych danych Mistrzostwa Europy w piłce nożnej są największą imprezą sportową w Europie oraz jedną z trzech najbardziej popularnych imprez sportowych na całym świecie (ME ulokowane są zaraz po Mistrzostwach Świata w piłce nożnej oraz Igrzyskach Olimpijskich). Jak wygląda historia mistrzostw Europy?

Historia Euro, a dokładniej rzecz ujmując jej zalążki sięgają roku 1927, w którym to Henri Delanuay (sekretarz Francuskiej Federacji Piłkarskiej) wystąpił do władz FIFA z propozycją organizacji rozgrywek, w których mierzyć mogłyby się najlepsze drużyny starego kontynentu. Niestety jego ówczesna inicjatywa została błyskawicznie zablokowana przez prezydenta FIFA Julesa Rimeta, który obawiał się, iż wydanie zgody na organizację Mistrzostw Europy w piłce nożnej spowoduje zmniejszenie wpływu FIFA na cały piłkarski świat. Henri Delanuay przez długie lata próbował przekonać władze FIFA do zmieniania ich toku myślenia, ale tak naprawdę prawdziwy przełom nastąpił dopiero po okresie 30 lat, gdy idea Francuza przypadła do gustu samemu Ottorino Barassiemu (znanemu włoskiemu działaczowi sportowemu), który dołączył się do promowania organizacji europejskich mistrzostw w piłkę nożną.

Delaunay i Barassi szybko zrozumieli, iż sama „idea” sportu może w ich wypadku nie być wystarczającą kartą przetargową przy organizacji ME, dlatego też zaczęli tworzyć Europejski Związek Piłkarski docierając przy tym do przedstawicieli piłkarskich europejskich krajów tłumacząc im, iż dzięki organizacji owych rozgrywek poszczególne federacje będą mogły odnosić duże korzyści finansowe. W 1954 roku po wielu latach „walki” do życia została powołana europejska federacja UEFA, a upór Rimeta został pokonany. Niestety Delaunay i Barassi nie mogli w pełni cieszyć się z osiągniętego sukcesu, bowiem większość członków UEFA zaraz po stworzeniu organizacji zagłosowała za tym, aby na samym początku zorganizować rozgrywki klubowe, a z Turniejem Państwowym wstrzymać się jeszcze przez kilka lat.

W roku 1955 ze świata odszedł Henri Delaunay, a jego misję postanowił kontynuować nie kto inny jak jego syn Pierre. Niestety młody wówczas Delaunay nie posiadał tak dużego doświadczenie i przede wszystkim autorytetu jak jego ojciec, dlatego wiele spraw musiał załatwiać niemalże od początku. Uśmiech na twarzy Pierrego Delaunay pojawił się dopiero po okresie 3 lat w roku 1958, w którym to podczas konferencji w Sztkoholmie (6 czerwca) padły oficjalne słowa przedstawicieli UEFA „Walczymy o organizacje mistrzostw Europy i puchar Delaunaya”.

To właśnie z tego powodu wiele osób twierdzi, iż historia mistrzostw Europy w piłce nożnej zaczyna się oficjalnie w roku 1960, bowiem to wówczas we Francji zostały zorganizowane pierwsze Mistrzostwa Europy. Co prawda na samym początku nosiły one nazwę Pucharu Narodów Europejskich, ale nazwa ta została szybko zmieniona.

Od roku 1960 historia EURO ciągnie się nie przerwanie, aż po dziś dzień. Od lat 60-tych zmieniała się tylko organizacja turnieju finałowego. Do Mistrzostw Europy w roku 1976 do turnieju finałowego awansować mogły jedynie 4 drużyny. Pomiędzy latami 1980-1992 komitet UEFA postanowił zmienić tą formułę umożliwiając tym samym awans do turnieju finałowego 8 reprezentacjom narodowym. Kolejny przełom w organizacji rozgrywek finałowych nastąpił w roku 1996, w którym to do finału mogło awansować, aż 16 drużyn. Zmiany w organizacji Mistrzostw Europy sporadycznie następowały także w regulaminie tychże rozgrywek – do roku 1980 w ME odbywały się zawody o trzecie miejsce, od roku 1984 (mistrzostwa we Francji) takie mecze przestały być jednak organizowane.

Jak więc widać historia mistrzostw Europy i powstanie samych mistrzostw nie było wcale sprawą prostą, a tak naprawdę gdyby nie upór Delaunay rozgrywki te mogłyby po dziś dzień w ogóle nie istnieć. anie „zapięte na ostatni guzik”.